BzV: Logeerweek 4 – De strijd barst los

Inmiddels zijn op alle boerderijen nog twee dames over. Bij Riks laat Eline Marit maar gewoon lekker op de voorgrond, omdat ze het zelf ook niet weet. Alberdien is jaloers, en dat terwijl ze de kusgeluiden uit de bosjes mogelijk niet eens heeft gehoord. Mara kijkt op tegen Susanne met haar 32 jaar levenservaring (allemensen wat voelde ik me toen oud!). Anne en Fleur gunnen elkaar Herman, maar willen hem allebei het liefst zelf. En Anke is verbaasd dat ze Marc inmiddels echt leuk begint te vinden, maar heeft ook wel door dat hij met zonnebrand hartjes op de rug van Annekim tekent. Lees meer

BzV: Logeerweek 3 – keuzes

Omdat het thema ‘dierenleed’ niet de overhand moest krijgen, had de regie besloten: deze week doen we gewoon geen enkel beest in beeld – kan er ook geen discussie over komen. Alleen Rover, de hond die Claudia hielp met haar beslissing, mocht even op camera verschijnen. Toen Claudia wegging. En ze hem niet eens gedag zei! Er moest namelijk gekozen worden deze week – door twee boeren. Herman koos vorige week al, en ook waren er dames die liever zelf naar huis gingen.

Olke

Nadat de vader van Olke bij de dagdate al aan alle dames wilde snuffelen, kwamen nu beide ouders lunchen om Olke wat input te geven voor zijn keuze. Hij vond het wel lastig, want “het zijn drie heel verschillende dames”. Moeder Wiepie vat het goed samen: het is jouw keuze, jij moet met ze door het leven, en vader Jelle bemoeit zich er bijna niet mee. Lees meer

BzV: Logeerweek 2 – Niet te snel hechten

Gisteren zagen we hoe de dames na de aankomst-dag en eerste al dan niet ongemakkelijke avond hun eerste ontbijtjes nuttigden, en aan het werk gingen. We kwamen erachter dat die boeren na één nacht al moeten kiezen. Een haast onmenselijke taak. Zou Yvon wel door hebben dat het om De Liefde gaat??

Het mogelijk onbedoelde thema van dit seizoen blijkt ‘kritiek op de bio-industrie’ en ‘dat boeren lieve schattige diertjes als producten zien’. Waar Alberdien op dag één al moest huilen om kalfjes die geslacht zouden worden, en Claudia het toch wel heel zielig vond dat de babykoetjes direct bij hun moeder worden weggehaald, moesten de dames bij David even slikken dat die schattige biggetjes zouden uitgroeien tot bacon, en vond Irene die massale viskwekerij ook wel confronterend “maar het is ook wel goed dat je weet dat vis niet in plastic geboren wordt”. Lees meer

BzV: Logeerweek – koetjes en kalfjes

Eindelijk was het zover! Na stapels brieven, spannende speeddates en meer of minder geslaagde dagdates gingen de dames nu eindelijk naar de boerderieë. Het fijnst aan de logeerweek is misschien wel dat Yvon zich niet overal tegenaan bemoeit de hele tijd. Met haar vage intro over dat het nu tijd is om te oogsten, en dat “de liefde is ontkiemd, maar staat nog lang niet in volle bloei. Net als de natuur zelf, ze is weerbarstig en onvoorspelbaar”. En tegen David: “liefde is niet alleen gezellig” Whut??

Je ziet hem toch denken: Yvon, liefde is hartstikke gezellig! Doe niet zo moeilijk!

Ze kwam wel even inspecteren of de boeren hun huizen netjes genoeg hadden gemaakt, maar gaat nu niet elk gesprek of onderonsje met die mannen evalueren. Ze moeten het nu helemaal zelf doen, en dan zijn ze op hun best – of niet, maar dat is alleen maar mooi. Lees meer

BzV: Dagdates

Waar ik vorige week nog Zeer Gelukkig was met de hereniging van ons kijkteam, liet mevrouw S. het deze week alweer afweten. Kjeld Nuis zou een wereldrecord gaan vestigen. De man weigert schaatsen te kijken en geeft normaliter als argument: “Kjeld, dat is geen naam”. Maar dat geldt ook voor Riks en Olke en daar keken we wel naar. Je zou ook kunnen zeggen: het WK sprint, dat gaat om seconden. Boer zoekt Vrouw gaat over Eeuwige Liefde. Wat is er relevanter, in het kader van Het Leven? Maar haar keuze was gemaakt en de man en ik zaten samen op de bank. Gelukkig bestaat er WhatsApp en collega’s. Helaas werkte uitzendinggemist niet mee en moest ik zojuist zelf de ondertiteling typen – maar dat kan ik.

Herman

Van alle boeren leek Herman vandaag het best op z’n gemak. Lees meer

BzV: Speeddates

Vorige week klaagde ik nog dat ons BzV-kijkteam drastisch was uitgedund. De voormalig buurvrouw, die met onmiddellijke ingang als ‘vriendin S.’  zal worden aangeduid – van het dorp gaat ze binnenkort terug naar de stad, maar wel drie wijken verderop, was gisteren weer van de partij en nam haar inmiddels-niet-meer-heel-erg-nieuwe geliefde mee. Hij was, in eigen woorden, ‘bevooroordeeld sceptisch’ en keek vorige week zijn eerste BzV-aflevering ooit. Hem was beloofd: het wordt alleen maar beter. Dat was geen loze belofte. Want gisteren was het tijd voor: de speeddates. Lees meer

BzV: Een boot vol brieven

Voor ons gevoel een eeuwigheid na de voorstel-uitzending was het gisteren dan eindelijk tijd voor de eerste échte Boer Zoekt Vrouw-aflevering. Die waarin ze de brieven (die je ook online kon inzenden) kregen. Tijdens het intro-filmpje vroeg de man “wie denk je dat er door gaat?” – maar het is met internationale boeren, het waren er vanaf het begin al maar vijf. Dat haalt toch een beetje spanning uit het programma. Daarnaast is het ene deel van ons trouwe BzV-kijkteam geëmigreerd naar Australië en de andere helft naar een dorp verderop. Beide tijdelijk, maar daar hadden we nu nog even niks aan.

Alle boeren kwamen speciaal voor het lezen van de brieven naar Nederland. Ik zei nog even naïef “kunnen ze die niet gewoon doorsturen?” maar dat zou natuurlijk wat minder tv opleveren. Aan boord van de SS Rotterdam genoten ze van een lekker maaltje, gelukkig een minder kleine portie dan Riks vreesde. Olke kon niet anders dan denken hoe romantisch het zou zijn om daar ‘met een maid’ te zitten, en Herman sloeg als een ware Fransoos het ene na het andere glas wijn achterover. Hij was zo nerveus dat hij bij elk tankstation in België moest spugen, bekende hij. Waar hij zichzelf geruststelde met “maar één is genoeg” zei Olke “nou Herman, dat ligt eraan wie je schrijft. Eén vrouw is genoeg, maar meer brieven is wel makkelijker.” Nu kon die jongen alweer niet slapen. Lees meer

Wakkere wetenschappers

Zoals je misschien weet, werk ik als onderzoeker bij de Universiteit Twente. Daar heb ik heel wat collega’s. Een van hen, die inmiddels ergens anders werkt, deelde vandaag een bericht op Facebook. Het ging over het afschaffen van schoolvakken in het Finse onderwijs. Tot zover niets geks. Behalve dan dat het een bericht was dat was gedeeld op de website van het blog van Wakkere Mensen, een blog voor ontwakende en bewuste mensen.

Dit blog wordt gerund door een heel gewoon echtpaar, Martien en Ine, uit het zuiden des lands. Ze zijn “beide erg geïnteresseerd in alles wat te maken heeft met het vinden van de juiste weg naar een gelukkiger leven”. Ze zijn toen samen “gaan zoeken naar antwoorden, en hebben veel mogen leren en lezen op het gebied van spiritualiteit, buitenaards leven, ufo’s, zelfgenezing, meditatie en gezondheid.” Dat heeft ertoe geleid dat ze zelfs een UFO in hun achtertuin konden zien, waar ze mee konden communiceren!!

Hoewel Martien en Ine dus heel veel werk steken in dit blog (en dat doen ze “met heel veel liefde en voor het Hoogste Goed, omdat wij willen dat ook u deel gaat uitmaken van de nieuwe liefdevolle wereld”) konden helaas niet al hun vrienden dit begrijpen. “We zijn vele vrienden verloren, omdat we nu een spiritueel leven leiden, echter hebben wij er vele nieuwe echte vrienden voor teruggekregen die ons met liefde en respect behandelen, precies zoals zijzelf behandeld willen worden.”

Eén van hun nieuwe, echte vrienden is bijvoorbeeld Kryon van de Magnetische dienst. Die Kryon “is hier om jullie mee op reis te nemen en jullie te verbinden met jullie innerlijke Goddelijkheid, want jullie zijn allemaal magische wezens van dit Universum, met een grootsheid die verder gaat dan jullie begrip” en “De Energie van Kryon komt naar jullie toe in Liefde en eerlijkheid en brengt specialistische informatie en kennis vanuit alle hoeken van het Universum om jullie bij te staan in het Ascensie proces.”

Maar terug naar de oorsprong van mijn bezoekje aan deze website: het bericht over het Finse onderwijs. Tien seconden googlen leert mij dat er heel veel vage sites zijn die dit bericht verspreiden, en ook dat er één is waar een genuanceerder verhaal staat. Om precies te zijn staat dat op OnderzoekOnderwijs.net. Nu kan natuurlijk alsnog elke malloot een site beginnen en die een titel met ‘onderzoek’ geven, om een beetje betrouwbaar te lijken. Maar deze is van een aantal onderwijswetenschappers die echt bestaan en gedegen onderzoek doen. Wat mij betreft een stuk betrouwbaarder dan de Wakkere Mensen. Dat zou ook mijn oud-collega toch moeten weten.

Nixon de worstenbaby

Vanmorgen vroeg mijn theezakje mij “wat is de raarste droom die je ooit hebt gehad?”.

Zonder twijfel: die over Nixon de worstenbaby. Nog voor de 20-weken echo droomde ik dat ik was bevallen van onze baby, en het was een jongetje. Maar niet zomaar een jongetje. Hij had een driehoekig hoofd, maar dan ondersteboven. Nou ja, zo dat de bovenkant breed was, en de onderkant smal – niet dat zijn ogen onderop zaten ofzo. Hij keek met heel zielige grote, waterige ogen. En hij had een neus als een worstje, een dikke streep midden over zijn gezicht. Maar vooral: hij zag er helemaal uit alsof hij van van die vieze ongebakken worst was gemaakt. Hij had een glad glibbervelletje, en was akelig onbestemd bleek-beige met groene en oranje spikkels. Zelf moest ik daar nogal aan wennen, maar de man vond het wel prima allemaal. Hij had hem al Nixon genoemd. En het goede nieuws was: even later vond ik Nixon ook lief.

Dus wat leerde ik hiervan: maak je geen zorgen, je vindt je eigen kind heus leuk. Zelfs als het Nixon de worstenbaby is. Ik vraag me nog steeds wel eens af hoe het met hem is. Maar ben vooral toch wel blij dat E. niet alleen ontzettend lief is, maar er ook toch niet uitziet als een alienachtig worstenwezentje. Hoe leuk ik haar in dat geval vast óók had gevonden.