Agressie

Normaal gesproken had ik de hele bende al in elkaar geramd” aldus een jochie van een jaar of acht op de fiets tegen de vrouw die naast hem reed, gebaseerd op leeftijd en brilmontuur vermoedelijk zijn moeder. De man en ik keken elkaar verbaasd aan: hoorden we dat nu goed? Volgens mij was het een trots jong, dat zojuist zijn eerste les anger management in de praktijk had gebracht: “Luister eens mama, vanmiddag was Delano me dus weer aan het uitdagen he, en ik vond het heel, heel moeilijk maar ik deed precies wat ik had geleerd namelijk heel diep inademen en rustig tot tien tellen en toen zei ik ‘zou je daar wellicht mee willen ophouden’ en hij deed het toen ook! Ik vind het echt supergoed van mezelf, normaal gesproken had ik de hele bende al in elkaar geramd.” Volgens mijn geliefde was het gewoon een agressief rotjochie.

En toen ging ik eens nadenken. Ben je nog wel een agressief rotjochie als je normaal gesproken de hele bende in elkaar had geramd, maar nu niet? Ben ik een agressieve rotmevrouw omdat ik in mijn hoofd de hele bende in elkaar zou willen rammen, maar het niet doe? Is die intentie belangrijker dan de actie? Als je iets per ongeluk doet, voelt het toch als minder erg dan wanneer je datzelfde expres deed. Je kon er dan immers niks aan doen. Rechters houden daar ook rekening mee, ‘dood door schuld’ is iets anders dan ‘moord met voorbedachte rade’.

Het agressieve rotmonster in mij komt regelmatig naar boven. Op mijn werk, als mijn computer vastloopt – natuurlijk precies op het moment dat ik met iets ingewikkelds bezig ben. Thuis, als ik mijn hoofd weer eens stoot tegen de punt van het keukenkastje dat ik daar toch echt zelf heb opgehangen. Maar het allervaakst: in de trein. Als er mensen (die toevallig vaak bejaarden zijn) nog voor de deuren goed en wel open zijn willen instappen, terwijl er eerst nog honderd mensen uit willen. Als mensen hun nagels knippen in de trein, brrr. Als er mensen in de stiltecoupé gaan praten “omdat die toch wordt afgeschaft”, “omdat dat niet geldt buiten de spits” of “omdat dat niet geldt in de spits”. Normaal gesproken zou ik er wat van zeggen. Maar als die mensen tegen elkaar zeggen “moeten we in Den Bosch overstappen?” en het antwoord is “nee, in ’s Hertogenbosch” denk ik toch dat dat weinig zin heeft. Diep van binnen gaf het agressieve monstertje de hoop op.

Wielrenwinnaars

In de prijzen

Winnen is altijd leuk. Ik denk vaak dat ik niet zo heel competetief ben ingesteld, maar eigenlijk is dat lariekoek. Maar ik denk toch ook dat ik minder graag wil winnen dan sommige mensen. Topsporters bijvoorbeeld. Ik heb geen topsportmentaliteit. Topsporters willen écht winnen. Omdat het gaaf is om de állerbeste te zijn, denk ik. Want voor de prijzen hoef je het vaak niet te doen. Gisteren keek ik, samen met de buurvrouw, naar de Giro op Studio Sport. Eigenlijk keken we voetbal op Fox, maar iemand was met haar billen op de afstandsbediening gaan zitten, en als je je tv per ongeluk uit hebt gezet moet je opnieuw een dagpas kopen en dat vonden we onzin. Lees meer

luierwas

Wasbare luiers

Voor ze er was hoorde ik mensen wel eens zeggen dat je met een baby zoveel was hebt. Dat leek me onzin. Babies zijn klein en hun kleren zijn mini, als ik alle kleertjes in dezelfde maat tegelijk zou wassen zou de trommel nog half leeg zijn. Maar babies maken wel heel veel vies. Om te beginnen moet ik me bijna dagelijks verkleden in verband met spuugvlekken (om duistere redenen weet ze precies wanneer ik dat spuugdoekje ben vergeten), en ook de hoes van het aankleedkussen moet het regelmatig ontgelden – plassen is veel leuker zonder luier. En dan ook nog die luiers – want wij hebbben wasbare. Plus billendoekjes, ook wasbaar. Lees meer

Geboortekaartje

Toen de baby er al drie weken was, kreeg ik een mail van iemand van een website, met het verzoek een blog te schrijven over mijn zwangerschap en daarbij een geboortekaartjeswebsite te noemen. Ik zou daar dan zelf ook geboortekaartjes mogen bestellen, en mijn lezers een kortingscode aanbieden. Dat ging dus niet gebeuren, om te beginnen omdat de baby er al was en de website niet bestaat (??), maar ook omdat wij geen geboortekaartje van een dergelijke (wel-bestaande) website wilden. De man is immers illustrator, dus het stond al lang vast dat hij het kaartje zou maken. Maar naast die tekening, moest er ook tekst… Lees meer

dit moet wel haar lievelingsboek worden

Vissenkind

Toen wij aan mijn familie vertelden dat we een baby gingen krijgen, en dat deze op 1 maart werd verwacht, zei mijn oma: “oooh wat leuk! Een vissenkind!”. Nu vind ik dat op zich niet zo interessant, maar aangezien het sterrenbeeld ‘vissen’ van 20 februari tot 20 maart loopt, was er best nog kans op een misconstellationetenbaby! Maar ja, ze kwam toch op de 22e, en is dus inderdaad een visje. Lees meer

(Wikipedia)

Waar je huis woont

Nog vijf weken baarvakantie te gaan, en in de afgelopen maanden slechts vijf stukjes geschreven. De buurvrouw klaagde over mijn gebrek aan publicaties, en ik zei ‘ok ik doe er wat aan’. Vandaag eens iets anders dan overpeinzingen over Het Leven: mijn antwoorden op de Waar Je Huis Woont Tag, die Hare Maristeit samen met Nesrin heeft bedacht.

Waar woon je en ben je hier geboren en getogen? Lees meer

Delen

Eén van mijn hobbies is: afzichtelijke facebookpagina’s bekijken. Er zijn talloze figuren (voornamelijk huisvrouwen van 50+, maar ook meiden van begin 30 en jongemannen) die zich dagelijks bezighouden met het maken van ‘plaatjes om te delen’. Vaak zijn dit foto’s van dieren, of uitvergrote smilies, met daarbij een semi-diepzinnige tekst waar minimaal één grove spelfout in staat en waar op willekeurige plekken leestekens zijn geplaatst. Meestal rijmt het ongeveer. Het toppunt: gifjes met glitters. Lees meer

Ook zo’n iemand

Op zaterdag ga ik graag naar de markt. Lekker brood, groente en fruit halen voor de hele week. Ik weet precies voor wat ik bij welke kraam moet zijn, en kijk desondanks vaak toch ook even bij de concurrenten. Maar waar ik een hekel aan heb op de markt, en eigenlijk overal is: mensen met rollators, mensen die lopen met de fiets aan de hand, en mensen met kinderwagens. Die lui blokkeren hele paden, lopen over het algemeen tergend traag, en als ze voor een kraam staan kan ik niet zelf de lekkerste avocado uitzoeken. Dus wij kochten een draagzak.

Inmiddels kan ik niet alleen met kind in draagzak wandelen, maar ook stofzuigen, koken en naar de wc. Ik neem haar mee naar verjaardagen, de kroeg in, en zat zondag lekker met baby-in-zak op het terras. Maar naar de markt ga ik met de kinderwagen. Daar kunnen dan die kilo’s sinaasappels lekker in, want no way dat ik naast vijf kilo baby ook nog met boodschappen ga sjouwen. Ik ben nu al zo’n iemand waar ik zelf een hekel aan heb. Maar ik loop tenminste nog wel door.

Ze is er

Vooraf dacht ik dat ik tijdens mijn baarvakantie talloze leuke blogs zou schrijven. Alle halve concepten zou ik verder uitwerken, ik wilde elke dag iets lekkers koken of bakken en alle recepten vereeuwigen, en daarnaast moest er ook nog een babykamer worden afgemaakt. Vier weken voor de uitgerekende datum ging ik met verlof, maar in die eerste week werkte ik thuis nog een beetje door. Geen probleem, want eerste kindjes komen toch meestal ruim na ‘de datum’ (uit betrouwbare bron hoorde ik dat de mediaan op 5 dagen na de uitgerekende datum ligt). Ik rekende er dus wel een beetje op dat ik alle tijd zou hebben.

1 maart baby

Lees meer

Fonetisch

Hoewel ik er alle begrip voor heb dat sommige mensen ‘cadeau’ als ‘kado’ schrijven, zijn er wat mij betreft toch echt ook wel grenzen aan fonetiseren. Vooral met namen heb ik daar last van. Zo schrok ik me onlangs de pleuris toen ik bij Studio Sport zag dat de broer van Luciano bij Cambuur speelt en Furdjel heet. Furdjel. Ik zie zo’n vader bij de gemeente staan en zeggen ‘Virgil’. Daar waren er in 1988 toch al zo’n 250 van aangegeven, dus de kans dat die ambtenaar dacht ‘je zal het wel als Furdjel‘ schrijven’ lijkt me nihil. Het zal een bewuste keuze zijn geweest. Maar wat, beste mensen, wát is daar de reden voor? Juist Furdjel zal massaal verkeerd geschreven worden – geen weldenkend mens komt toch op dat idee?

Bij het kiezen van een naam voor onze aanstaande baby was het vrij duidelijk dat we een naam wilden die je niet snel verkeerd uitspreekt of opschrijft, en waar bij voorkeur ook niet altijd gevraagd moet worden “met een a of met een e?” of “met of zonder h erachter?”. Verder mocht het ook niet met een F beginnen, want in combinatie met de achternaam van de man (die ons kind krijgt) staat er dan FRietman op alle post, en tenzij ze een carrière als snackbarhouder ambieert leek dat ons niet een al te goed plan. Furdjel viel dus helaas af. Wat het wel is horen jullie binnenkort!