Buschauffeurs

Wat is dat toch met buschauffeurs? Op basis van zo min mogelijk observaties omdat ik de bus zo veel mogelijk mijd heb ik de indruk dat er twee soorten bestaan: oprecht vriendelijke die ‘goedemorgen’ zeggen en ‘ik geef je wel een seintje’ als je vraagt of ze ook bij De Terp stoppen. En zij die als antwoord op die vraag nurks naar een schermpje achter zich wijzen, terwijl ik heel dat scherm nog niet kan zien omdat ik nog niet eens in de bus ben.
Die van de tweede soort tref ik helaas vaker dan de eerste, en misschien is dat wel de reden dat ik zo’n gruwelijke hekel heb aan reizen met de bus. Doe mij de trein maar. Ooit een machinist meegemaakt die er schijnbaar een sadistisch genoegen in had alles waarvoor geremd dient te worden met minimaal de maximumsnelheid te benaderen, zodat het elke tweehonderd meter voelt alsof er een noodstop wordt gemaakt? Of een die met zo weinig gevoel door bochten scheurt dat je je aan je buurman moet vastgrijpen om niet in het gangpad te belanden?
En bij treinen heb je ook niet het risico dat je een detour van twintig minuten krijgt als je aan de verkeerde kant van de rotonde instapt. Maar daar kon die stomme chauffeur dan weer niks aan doen.

(terzijde: is het je wel eens opgevallen dat in buschauffeur een sch zit die je niet zo uitspreekt? Mij zojuist.)

3 reacties

  1. Klopt! Ik heb ook een hekel aan bussen. Vooral stadsbussen zijn erg onbetrouwbaar, ik ben er niet graag afhankelijk van. De bussjafeurs in Edinburgh waren juist andersom: de meeste HEEL aardig en eentje medium. Een sjacherijnige heb ik er niet gehad. :)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *