BzV: speeches en schoonouders

Gisteravond was het zover: de ontknoping bij Bertie en Geert! Ook zagen we iedereen op bezoek gaan bij ‘de schoonfamilie’, en begon de eerste stedentrip.

Geert

In navolging van Tom kon ook Geert het niet meer houden tot Yvon eindelijk die drieënhalf uur durende rit naar Groningen zou hebben volbracht. Hij moest en zou Hetty nú de liefde van zijn leven verklaren. Hetty zei “nou, goh.” Even later kwam Ada nietsvermoedend naar beneden met haar bagage. Wij dachten even dat zij al op de hoogte was, en haar spullen vast had ingepakt, maar dat was haar wandeltasje. Geert zei “ik heb gekozen, het is Hetty” en Ada schrok even maar wenste ze direct alle geluk, ze had het eigenlijk al gezien. Ada ziet geluk namelijk, en ze koestert de vriendschap met Geert en Hetty. Ze mag wat Geert betreft altijd langskomen en ook wel vier weken komen logeren. Hij is er emotioneel van.

Geert Yvon Hetty
Geert loopt graag tussen twee vrouwen – de finale gaat tussen Hetty en Yvon

Even later zagen we Geert vér buiten zijn natuurlijke habitat. Eerst moest hij heel ver rijden naar ‘het meisje’ – en toen bleek ze niet in een aftands huisje te wonen waar sinds 1963 niks meer was veranderd. Nee, Hetty heeft een fancy penthouse, met gelikte meubels en glimmende gordijnen. “Geïntimideerd” is nog zacht uitgedrukt. Geert ging haast aan zijn keuze twijfelen, en de buurman (die overigens als enige wel de match met Hetty had voorspeld) constateerde dat hij zich in het huis van Ada, met dat wagenwiel als raam, vast prettiger had gevoeld. En op dit feestje serveerde Hetty ook nog eens geen gevulde eieren en augurkjes in cervelaat. Desondanks hebben wij er nog wel vertrouwen in, misschien ook omdat we ze in het voorstukje van volgende week al lekker samen op een strandje zien liggen.

Bertie

Bertie gaat voor degene waar ze zich rustig bij voelt (“Rustig? Rústig? Je moet hartstikke opgewonden worden!” vond de buurvrouw). Tegen alle verwachtingen in had ze echt een goed argument voor haar keuze voor Esther: ze zou Katherine niet kunnen geven wat die wil. Daar kan ze zomaar heel erg gelijk in hebben! Ook constateerden we dat Esther en Bertie eigenlijk heel goed bij elkaar passen, met hun neiging tot het overdrijven buiten de beschikbare schaal. Esther ging er namelijk “voor de volle tweehonderddertig procent” voor, en Bertie vond de logeerweek op een schaal van 1 tot 10 “een elf” – qua moeilijkheid.

Het bezoek aan ‘de schoonouders’ ging ook verbazingwekkend soepel. Nu de keuzestress van haar schouders is, kan Bertie zomaar weer proberen een gesprek te voeren – bijvoorbeeld met een schoonvader die het graag over auto’s heeft, maar ook met een serieuzere vraag over wat zij er nu van vonden dat Esther die brief had geschreven. Hoewel ‘hand in hand’ wel een beetje te veel gezegd is wanneer Esther haar hand bij Bertie in de jaszak propt, leek het allemaal al een stuk relaxter dan in Zeeland. De stedentrip gaat naar ‘Berlin de gekste’. Wat ze gaan doen tegen de verveling tijdens die tien uur in de trein zal denk ik een goede graadmeter zijn voor het succes van deze relatie.

Wij vonden dit een ietwat voorbarige uitspraak, maar vooruit
Wij vonden dit een ietwat voorbarige uitspraak, maar vooruit

Theo

Wij dachten even dat Nancy een foutje had gemaakt. Haar moeder klonk als de moeder van Ria! Een ander foutje was dat ze haar dochter ‘Priscillia’ had genoemd. Dat is helemaal geen naam, gekke Nens! Maar Theo mocht op de koffie komen en ze aten allemaal een kwart appeltaart. Daarna liet Nancy zien dat ze een eigen schoenenwinkel had, en Theo bleek niet op de hoogte van het feit dat je schoenmaat nu eigenlijk ongeveer de enige maat is die door de jaren heen niet verandert “pas je die allemaal nog??”. Theo, zoiets moet je hoe dan ook niet aan een vrouw vragen.

Omdat Nancy nog steeds weinig hoop wil geven en blijft twijfelen met haar gevoelens en al dat soort gedoe, willen wij graag even de speeddate in herinnering brengen. Nancy, jij gaf Theo een kaars in de vorm van een hart, met het volgende gedicht:

Lieve Theo
een hart als symbool voor liefde in ieders leven
nu nog te vroeg om heel mijn hart aan je te geven
misschien elke keer een stukje erbij
en vallen de stukjes op z’n plaats voor jou en mij
Dan kunnen we wie weet na de komende weken
samen gezellig op de bank deze kaars en vlam ontsteken

Het gaat dus precies zoals voorspeld: niet meteen volledig, maar stukje bij beetje! En geef er nu maar eens aan toe, want jullie zijn hartstikke leuk samen.

Leuk ja!
Leuk ja!

Tom

Tom gaf een ‘hoera-ik-heb-een-vriendin-feestje’ en had al zijn vrienden uitgenodigd. Naar goed gebruik stonden de mannen in de schuur bier te drinken, terwijl de vrouwen boven de beenham mochten braden. Toen die klaar was, werd iedereen in een kringetje gezet en gaf Tom een speech die op de gemiddelde bruiloft niet zou misstaan.

Hoera!
Hoera!

Daarna reed Tom naar Friesland, en Stoffel, de vader van Rimke, bleek geen stereotype ‘stugge Fries’ – integendeel. “Met zo’n schoonvader kan niemand het moeilijk hebben”. Tom had tulpen mee, en een jong katje (aaaaaaaaaaah) tegen de muizen, en ze keuvelden gemoedelijk over het boerenleven. En iedereen kwam op de koffie en het was hartstikke gezellig. Eind goed, al goed. Niks meer aan doen.

Jan

Kleine moppersmurf
Hallo, kleine moppersmurf

Dat Rianne een hoge drempel had speelde misschien mee, maar toen Jan daar voor haar deur stond leek hij wel minstens een halve meter kleiner dan zij. Gelukkig had Rianne voor de gelegenheid weer een blauwe coltrui (in een net wat andere tint dan die van de badkamer) aangetrokken en haar mooiste ketting omgedaan. Jan kreeg een rondleiding door het huis dat wordt bevolkt door vier katten en duizend foto’s van paarden en evenzoveel van Wietze-de-verongelukte-verloofde. Jan houdt eigenlijk niet zo van katten. Daarna reden ze naar de ouders van Rianne. Jan houdt niet van drukte in het verkeer. Daarna ging hij bij de ouders van Rianne niet zijn best doen om leuk over te komen. Jan houdt niet van zijn best doen, hij is zoals hij is. Je zou denken: mooi dat hij op Texel woont, lekker rustig en uitwaaien aan zee. Maar nee, Jan houdt ook niet van het strand.

We vragen ons af waar de stedentrip naartoe zal gaan, en of dat wel in de smaak valt. Een verkeersluw, kattenarm, strandloos stadje. Iemand suggesties?

 

***

Eerdere afleveringen:

Kriebels en keuzes 
Kans, klik, vonk
Een occasion met weinig moeite
Nu voor het echie
Van elkaar leren
Geert de zintuigenman
“Oogcontact zegt meer als duizend woorden”
Nietszeggende speeddate(r)s
Opvallen en omkoperij

8 reacties

  1. Sam zegt:

    Wat ik prachtig geformuleerd vind: “met hun neiging tot het overdrijven buiten de beschikbare schaal” en “een hart als symbool voor liefde in ieders leven” (credits voor Nancy).

    Wat ik mis: aandacht voor de ketting van Rianne!

    Kusjes

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *