Van

Vissenkind

Toen wij aan mijn familie vertelden dat we een baby gingen krijgen, en dat deze op 1 maart werd verwacht, zei mijn oma: “oooh wat leuk! Een vissenkind!”. Nu vind ik dat op zich niet zo interessant, maar aangezien het sterrenbeeld ‘vissen’ van 20 februari tot 20 maart loopt, was er best nog kans op een misconstellationetenbaby! Maar ja, ze kwam toch op de 22e, en is dus inderdaad een visje. Lees meer

Delen

Eén van mijn hobbies is: afzichtelijke facebookpagina’s bekijken. Er zijn talloze figuren (voornamelijk huisvrouwen van 50+, maar ook meiden van begin 30 en jongemannen) die zich dagelijks bezighouden met het maken van ‘plaatjes om te delen’. Vaak zijn dit foto’s van dieren, of uitvergrote smilies, met daarbij een semi-diepzinnige tekst waar minimaal één grove spelfout in staat en waar op willekeurige plekken leestekens zijn geplaatst. Meestal rijmt het ongeveer. Het toppunt: gifjes met glitters. Lees meer

Ook zo’n iemand

Op zaterdag ga ik graag naar de markt. Lekker brood, groente en fruit halen voor de hele week. Ik weet precies voor wat ik bij welke kraam moet zijn, en kijk desondanks vaak toch ook even bij de concurrenten. Maar waar ik een hekel aan heb op de markt, en eigenlijk overal is: mensen met rollators, mensen die lopen met de fiets aan de hand, en mensen met kinderwagens. Die lui blokkeren hele paden, lopen over het algemeen tergend traag, en als ze voor een kraam staan kan ik niet zelf de lekkerste avocado uitzoeken. Dus wij kochten een draagzak.

Inmiddels kan ik niet alleen met kind in draagzak wandelen, maar ook stofzuigen, koken en naar de wc. Ik neem haar mee naar verjaardagen, de kroeg in, en zat zondag lekker met baby-in-zak op het terras. Maar naar de markt ga ik met de kinderwagen. Daar kunnen dan die kilo’s sinaasappels lekker in, want no way dat ik naast vijf kilo baby ook nog met boodschappen ga sjouwen. Ik ben nu al zo’n iemand waar ik zelf een hekel aan heb. Maar ik loop tenminste nog wel door.

Ze is er

Vooraf dacht ik dat ik tijdens mijn baarvakantie talloze leuke blogs zou schrijven. Alle halve concepten zou ik verder uitwerken, ik wilde elke dag iets lekkers koken of bakken en alle recepten vereeuwigen, en daarnaast moest er ook nog een babykamer worden afgemaakt. Vier weken voor de uitgerekende datum ging ik met verlof, maar in die eerste week werkte ik thuis nog een beetje door. Geen probleem, want eerste kindjes komen toch meestal ruim na ‘de datum’ (uit betrouwbare bron hoorde ik dat de mediaan op 5 dagen na de uitgerekende datum ligt). Ik rekende er dus wel een beetje op dat ik alle tijd zou hebben.

1 maart baby

Lees meer

Fonetisch

Hoewel ik er alle begrip voor heb dat sommige mensen ‘cadeau’ als ‘kado’ schrijven, zijn er wat mij betreft toch echt ook wel grenzen aan fonetiseren. Vooral met namen heb ik daar last van. Zo schrok ik me onlangs de pleuris toen ik bij Studio Sport zag dat de broer van Luciano bij Cambuur speelt en Furdjel heet. Furdjel. Ik zie zo’n vader bij de gemeente staan en zeggen ‘Virgil’. Daar waren er in 1988 toch al zo’n 250 van aangegeven, dus de kans dat die ambtenaar dacht ‘je zal het wel als Furdjel‘ schrijven’ lijkt me nihil. Het zal een bewuste keuze zijn geweest. Maar wat, beste mensen, wát is daar de reden voor? Juist Furdjel zal massaal verkeerd geschreven worden – geen weldenkend mens komt toch op dat idee?

Bij het kiezen van een naam voor onze aanstaande baby was het vrij duidelijk dat we een naam wilden die je niet snel verkeerd uitspreekt of opschrijft, en waar bij voorkeur ook niet altijd gevraagd moet worden “met een a of met een e?” of “met of zonder h erachter?”. Verder mocht het ook niet met een F beginnen, want in combinatie met de achternaam van de man (die ons kind krijgt) staat er dan FRietman op alle post, en tenzij ze een carrière als snackbarhouder ambieert leek dat ons niet een al te goed plan. Furdjel viel dus helaas af. Wat het wel is horen jullie binnenkort!

Baarvakantie

Zo. Na een aantal maanden vooral te hebben besteed aan werken en slapen, moet ik nu: ontspannen. De komende weken ben ik thuis en bereiden we alles voor op onze nieuwe huisgenote, die zich met een week of drie zal aandienen. Inmiddels zijn de meeste klussen in de babykamer gedaan, waardoor ik me kan storten op het wassen van alle doeken, kleertjes en babybeddengoed. En middagdutjes doen. En naar mijn buik kijken en proberen te beseffen: daar zit een echte baby in. Eentje die binnenkort in dat wiegje zal liggen. Met een truitje met een kat erop. En een mutsje op, want babies hebben heel snel een koud hoofd. Kruiken ernaast, waarvan mijn geliefde precies weet hoe je er een hydrofiele luier omheen moet knopen om te zorgen dat ze niet omrollen – hij heeft het boekje met de handleiding al uitgebreid bestudeerd. Een baby met of zonder haar, die heel veel huilt – of juist heel weinig, en die hoe dan ook ons hele leven op z’n kop gaat zetten. Ik begin steeds nieuwsgieriger te worden.

De baas zei: fijne baarvakantie. Ik probeer ervan te genieten.

Fifty-fifty

Aangezien de gemiddelde zwangerschap veertig weken duurt, en het maximum op 42 is gezet, zit ik nu definitief over de helft. Dat vind ik nogal wat. Nu het buiten ook echt herfst is en er afspraken gemaakt worden voor het vieren van Sinterklaas, komt de winter angstvallig dichtbij. En aan het eind van die winter hebben wij een baby.

20weken Lees meer

Pet a cat contest

Soms doen de man en ik een wedstrijdje. Als we bijvoorbeeld naar de winkel gaan doen we: wie er de meeste katten het eerst ziet. En soms ook: wie er de meeste katten heeft geaaid (meestal zijn dat er dan evenveel). Je kan ook doen dat een kat die je ergens binnen spot één punt waard is, en een buiten twee – of andersom, als je denkt dat het moeilijker is om bij iedereen naar binnen te koekeloeren om te zien of er een kat is. Ook kun je alleen punten geven aan degene die een kat als eerst aait, of bonuspunten als de kat ook gaat spinnen. Verder kun je het moeilijker maken door alleen katten van een bepaalde kleur te mogen spotten of aaien, of vooraf te gokken op hoeveel katten van een kleur je gaat zien (en dan in discussie over “nee die was echt lichtbruin, daar krijg je geen oranje punt voor”).

Ik weet niet of meer mensen dat doen, maar ik kan het dus iedereen aanraden.

Ockels102014
Een foto van Ockels omdat het kan

Oh ja, ik had dus bedacht dat ik hier wel een wereldwijde Instagram-wedstrijd van kon maken – dat je op één dag foto’s moest uploaden met dat je zoveel mogelijk verschillende katten aait, en dat iedereen op aarde dat zou doen en heel gelukkig zou worden. En dat er dus universele regels gelden en dat iemand dan gekroond kan worden tot het grootste kattenvrouwtje van de planeet. Maar dan moet je wel rekening houden met het aantal katten dat iemand zelf heeft, en ook medewerkers van een asiel zouden anders beoordeeld moeten worden vind ik. Als iemand dit wil oppakken, ga je gang. Ik heb het vast uitgezocht: #petacatcontest geeft nu ‘no results found’.

Over je navel

Alle zoogdieren, en dus ook alle mensen, hebben een navel. Ik leerde al dat die navelstreng eerst een heel open verbinding was tussen moeder en baby, en dat de buik van zo’n baby op een gegeven moment (na een week of 12) dicht gaat. Dan heeft zo’n navel dus een functie, ook al bestaat ‘ie dan technisch niet omdat het dan een gat is waar de navelstreng doorheen loopt, want dat is het doorgeefluik voor alles wat de baby nodig heeft: bloed met zuurstof en voedingsstoffen – en afvalstoffen worden weer lekker teruggestuurd. Maar vorige week had ik een andere navel-gerelateerde vraag. Ik zie tegenwoordig heel wat zwangere vrouwen, en bij sommigen is hun navel naar buiten geplopt. Wat ik mij afvroeg: hoe komt dat, en vooral: plopt hij na de bevalling vanzelf weer terug? En als vervolg daarop: wat zit er eigenlijk achter je navel?

De eerste vragen waren vrij gemakkelijk beantwoord: door de druk op je buik wordt je navel-gat wat minder diep, en kan het dus zelfs de andere kant op ploppen. En ja, meestal gaat dat vanzelf weer over. Voor de laatste vraag vond ik bij Willem Wever dat de bloedvaten, die dus oorspronkelijk uit de navelstreng kwamen, niet meer worden gebruikt (je hebt dan immers je eigen bloedsomloop), en dat die een beetje verschrompelen. Ieder van ons loopt dus met een stel verschrompelde adertjes achter zijn navel. En verder is het gewoon een dun stukje huid. Er is overigens geen wetenschappelijke verklaring voor het feit dat sommige mensen, zwanger of niet, hun hele leven met een naar buiten geplopte navel rondlopen en anderen een krater hebben.

Weer wat geleerd!

Muisjes

Omdat we om half negen in Maastricht moesten zijn, sliepen we in een hotel. Bij het ontbijt konden we kiezen uit duizend broodbeleg: pure hagelslag, melk hagelslag, pure vlokken, melk vlokken, vruchtenhagel, aardbeienjam, abrikozenjam, bosvruchtenjam, honing, pindakaas, chocoladepasta, hazelnootpasta, en dan ook nog heel wat soorten kaas en vleeswaren. Maar: geen muisjes. Want die eten de mensen alleen op kraamvisite. Toen vroegen wij ons af: is dat nou een nadeel voor De Ruijter, of juist niet?

beschuit met roze muisjes Lees meer