Van kijkbuiskinderen

Over dat ik net C3PO ben

Een groot deel van mijn cinematografische nerdopvoeding vond plaats na mijn 25e. Hoewel de scifi-basis is gelegd door mijn vader, die ervoor heeft gezorgd dat ik door al die seizoenen Star Trek een aardig woordje Klingon spreek, heeft de man mij pas enkele jaren geleden laten kennismaken met Star Wars. Die oude films vond ik best vermakelijk, maar één personage haalde het bloed onder mijn nagels vandaan. Darth Vader is geen lieverdje, maar wie ik écht niet kan uitstaan is: C3PO.

Hoewel de anderen er ook een handje van hebben, is hij degene die het vaakst de piepjes van R2D2 vertaalt door dingen te zeggen als “oh ja, goed dat je zegt dat we die kant op moeten” en “wat zeg je? dat Master Luke in die grot zit?”. Je zou kunnen denken dat ik me aan R2D2 zou moeten ergeren, maar die kan er ook niks aan doen dat hij alleen kan piepen. Het vertalen is mijn probleem. Vaak volstrekt overbodig, want je kunt ook zeggen “okee bedankt” en dan de kant oplopen die R2D2 piepte. Een sterke onderschatting van ons als kijker, maar blijkbaar was George Lucas ervan overtuigd dat het publiek bij zijn films dan zou denken “hoezo, ‘bedankt’??? En waarom loopt C3PO nu die kant op?? Wat zou R2D2 in vredesnaam bedoeld hebben met die piepjes? Ik snap er niks van!!!!” en dan boos de bioscoop uit zou lopen.

C3PO en R2D2 (bron)

Maar waarom ik dit schrijf. Ik heb dus een hekel aan dat infantiele ge-vertaal. Maar ik doe het zelf nu de ganse dag. Mijn kind is een soort R2D2 en haalt de C3PO in mij naar boven. Er wordt wat onverstaanbaars gebrabbeld, en ik zeg “inderdaad, dat is een kip” of “ik snap wel dat je geen zin hebt maar het moet toch” of “ja! een appel!”. Gelukkig lijkt zij, in tegenstelling tot R2D2, wel een ontwikkeling door te maken. En ik doe het voor háár, niet voor de kijker.

BzV: Terugblik

De allerlaatste aflevering van het seizoen. We zien de ontknoping bij de citytrip van Olke en Sandra, en daarna komen alle boeren en hun vrouwen weer naar Rotterdam om met Yvon terug te blikken. Wat heeft dit seizoen hen gebracht? En wat bracht het seizoen de argeloze kijker?

Met favoriete screenshots uit het hele seizoen, omdat deze laatste aflevering ten eerste niet veel nieuwe pareltjes had en ten tweede omdat de ondertiteling het weer eens niet deed en het beeld ook pixelig bleef. Lees meer

BzV: Citytrips

In deze aflevering zijn alle boeren op citytrip. Wat eigenlijk meer ‘dorpjes en natuurgebiedentrip in de buurt van hun bedrijf’ kan heten. Waarbij zoveel mogelijk gebruik werd gemaakt van andere Nederlanders die daar een hotelletje of skischool hadden. Na de ongemakkelijke keuzemomenten-die-geen-echte-keuze-waren, blijft er her en der nog wat akelige spanning in de lucht hangen. Gelukkig hangt er bij anderen ook Liefde!

David

David heeft kriebels voor en nieuwsgierigheid naar de één, en voelt z’n eigen heel veilig bij de ander. Hij gaat puur op zijn gevoel af, en kiest – hoewel hij ze écht allebei súper leuk vindt – voor Mara. Hij legt meerdere keren aan haar uit dat dat is “omdat jij het snapt, begrijp je?”. Wat best een gekke vraag is voor iemand die het dus snapt, begrijp je? Lees meer

BzV: Logeerweek 6 – Niet kiezen

Nadat we vorige week Herman zijn liefde aan Fleur zagen verklaren, werd deze week door niemand op het keuzemoment gewacht. Eline koos nog vóór Yvon er was voor zichzelf en haar zoon, Alberdien besloot dat ze (als dierenliefhebber die alleen dieren wil aaien (en opeten)) niet in de keiharde boerderijbusiness wilde wonen, en Marc merkte dat hij zó stom ging doen dat hij beter maar snel tegen Annekim kon zeggen dat hij haar leuk vond voor zij, net als Eline en Alberdien, zou afhaken. David vindt alles en iedereen nog altijd super – gelukkig hoeft hij pas volgende week te kiezen. Lees meer

BzV: Logeerweek 5 – Prioriteiten

Het is lastig een treffende metafoor te vinden voor het gedrag van zowel Riks als David. Beide hebben het idee dat één vrouw eigenlijk het leukst is, maar omdat ze van de ander minder hoogte krijgen, zijn ze bang dat ze toch verkeerd kiezen als ze kiezen voor diegene die ze leuk vinden. Het is een beetje alsof ze in een restaurant zitten, op de menukaart staat precies hun aller aller allerliefste lievelingseten, maar ze zeggen toch “misschien ga ik toch maar voor het verrassingsmenu”. Maar in een werkelijk restaurant is de optie dat de ober dan zegt “de verrassing is dat u niks te eten krijgt” niet echt reëel, terwijl het toch heel goed zou kunnen dat Eline of Susanne zegt “nou nee bedankt”. Het komt een beetje inhalig over, alsof ze denken “misschien is het verrassingsmenu wel mijn aller aller allerliefste lievelingseten PLUS FRIETJES”. Ofzo. Niet helemaal dus, maar iets beters kon ik al helemaal niet bedenken. Verder maakte Herman een keuze, Marc een grapje, en Alberdien en Sandra Texaanse boerenkool.

Lees meer

BzV: Logeerweek 4 – De strijd barst los

Inmiddels zijn op alle boerderijen nog twee dames over. Bij Riks laat Eline Marit maar gewoon lekker op de voorgrond, omdat ze het zelf ook niet weet. Alberdien is jaloers, en dat terwijl ze de kusgeluiden uit de bosjes mogelijk niet eens heeft gehoord. Mara kijkt op tegen Susanne met haar 32 jaar levenservaring (allemensen wat voelde ik me toen oud!). Anne en Fleur gunnen elkaar Herman, maar willen hem allebei het liefst zelf. En Anke is verbaasd dat ze Marc inmiddels echt leuk begint te vinden, maar heeft ook wel door dat hij met zonnebrand hartjes op de rug van Annekim tekent. Lees meer

BzV: Logeerweek 3 – keuzes

Omdat het thema ‘dierenleed’ niet de overhand moest krijgen, had de regie besloten: deze week doen we gewoon geen enkel beest in beeld – kan er ook geen discussie over komen. Alleen Rover, de hond die Claudia hielp met haar beslissing, mocht even op camera verschijnen. Toen Claudia wegging. En ze hem niet eens gedag zei! Er moest namelijk gekozen worden deze week – door twee boeren. Herman koos vorige week al, en ook waren er dames die liever zelf naar huis gingen.

Olke

Nadat de vader van Olke bij de dagdate al aan alle dames wilde snuffelen, kwamen nu beide ouders lunchen om Olke wat input te geven voor zijn keuze. Hij vond het wel lastig, want “het zijn drie heel verschillende dames”. Moeder Wiepie vat het goed samen: het is jouw keuze, jij moet met ze door het leven, en vader Jelle bemoeit zich er bijna niet mee. Lees meer

BzV: Logeerweek 2 – Niet te snel hechten

Gisteren zagen we hoe de dames na de aankomst-dag en eerste al dan niet ongemakkelijke avond hun eerste ontbijtjes nuttigden, en aan het werk gingen. We kwamen erachter dat die boeren na één nacht al moeten kiezen. Een haast onmenselijke taak. Zou Yvon wel door hebben dat het om De Liefde gaat??

Het mogelijk onbedoelde thema van dit seizoen blijkt ‘kritiek op de bio-industrie’ en ‘dat boeren lieve schattige diertjes als producten zien’. Waar Alberdien op dag één al moest huilen om kalfjes die geslacht zouden worden, en Claudia het toch wel heel zielig vond dat de babykoetjes direct bij hun moeder worden weggehaald, moesten de dames bij David even slikken dat die schattige biggetjes zouden uitgroeien tot bacon, en vond Irene die massale viskwekerij ook wel confronterend “maar het is ook wel goed dat je weet dat vis niet in plastic geboren wordt”. Lees meer

BzV: Logeerweek – koetjes en kalfjes

Eindelijk was het zover! Na stapels brieven, spannende speeddates en meer of minder geslaagde dagdates gingen de dames nu eindelijk naar de boerderieë. Het fijnst aan de logeerweek is misschien wel dat Yvon zich niet overal tegenaan bemoeit de hele tijd. Met haar vage intro over dat het nu tijd is om te oogsten, en dat “de liefde is ontkiemd, maar staat nog lang niet in volle bloei. Net als de natuur zelf, ze is weerbarstig en onvoorspelbaar”. En tegen David: “liefde is niet alleen gezellig” Whut??

Je ziet hem toch denken: Yvon, liefde is hartstikke gezellig! Doe niet zo moeilijk!

Ze kwam wel even inspecteren of de boeren hun huizen netjes genoeg hadden gemaakt, maar gaat nu niet elk gesprek of onderonsje met die mannen evalueren. Ze moeten het nu helemaal zelf doen, en dan zijn ze op hun best – of niet, maar dat is alleen maar mooi. Lees meer

BzV: Dagdates

Waar ik vorige week nog Zeer Gelukkig was met de hereniging van ons kijkteam, liet mevrouw S. het deze week alweer afweten. Kjeld Nuis zou een wereldrecord gaan vestigen. De man weigert schaatsen te kijken en geeft normaliter als argument: “Kjeld, dat is geen naam”. Maar dat geldt ook voor Riks en Olke en daar keken we wel naar. Je zou ook kunnen zeggen: het WK sprint, dat gaat om seconden. Boer zoekt Vrouw gaat over Eeuwige Liefde. Wat is er relevanter, in het kader van Het Leven? Maar haar keuze was gemaakt en de man en ik zaten samen op de bank. Gelukkig bestaat er WhatsApp en collega’s. Helaas werkte uitzendinggemist niet mee en moest ik zojuist zelf de ondertiteling typen – maar dat kan ik.

Herman

Van alle boeren leek Herman vandaag het best op z’n gemak. Lees meer