Van klussen

Klussen, voor & na: de badkamer

badkamer voor na

Vorige week liet ik zien hoe we de gang hebben getransformeerd, deze week: de badkamer.

Voor

badkamer badkamer2

In de tekst op funda stond dat de badkamer “een dubbele wastafel” had. Meestal is dat dan één of ander fancy designmeubel, met twee wasbakken naast elkaar, of één grote met twee kraantjes bijvoorbeeld. Het nut van een dubbele wastafel is me overigens nog altijd niet helemaal duidelijk, wij hebben er bijvoorbeeld geen problemen mee in dezelfde wasbak onze tandpasta uit te spugen. En aangezien de man hier altijd heel wat later zijn bed uit komt dan ik, en zijn baard maar eens in de zoveel tijd bijwerkt, is het hier nooit file voor de wasbak. Wellicht is dat anders als we zes kinderen zouden hebben, maar in dat geval kunnen we beter verhuizen want dan zouden ze in drie stapelbedden op één klein kamertje moeten slapen. Lees meer

Klussen, voor & na: de gang

Elke keer als Olga een klus-update op teamconfetti.nl plaatst, denk ik “ooooh ja, dat was ik ook van plan!”.
En vervolgens komt het er steeds niet van. Tot vandaag!

Hoewel men altijd zegt ‘een eigen huis is nooit af’, zijn sommige delen van ons huis wel een stuk meer af dan andere. De gang beneden bijvoorbeeld, is al zo goed als klaar. Okee, de deuren moeten allemaal nog worden geschuurd, gegrond en afgelakt, maar verder ziet het er wel ongeveer uit zoals we voor ogen hadden. Kiek moar.

Voor

gang2 gang Lees meer

DIY: kerstboombeestjes

Alweer een paar jaar geleden vond mijn geliefde mij het allerschattigst van ooit, aldus hijzelf. Toen we op een ijskoude januari-avond na een bezoekje aan vrienden in de stad terug naar huis liepen, vond ik een behoorlijk armetierig kerstboompje dat door zijn vorige eigenaren bruut op straat was gezet – waarschijnlijk omdat dat nu eenmaal gebruikelijk is in die tijd van het jaar. Pas toen we bijna thuis waren zag hij dat ik het stiekem had geadopteerd en al de hele tijd voorzichtig buiten zijn zicht had meegedragen. Helaas werd mijn zielige boompje naar het dakterras geveto-t (?), maar ook werd mij beloofd: als we een echt huis hebben, mag jij een kerstboom.

Nu is het dan zover! Een eigen huis, de Sint het land uit, kom maar door met die boom. Maar rode ballen en engelenhaar, dat is niet echt heel erg onze smaak. Dus heb ik de allerbeste kerstversiering van mijn leven geknutseld, en dat deel ik hier met jullie opdat eenieder geïnspireerd zal raken en vol kerstvreugde aan de slag kan gaan: kerstboombeestjes. Vooral dino’s.

collage_20141213221020193_20141213221344293
Als dit niet superawesome is, weet ik het ook niet meer.

Lees meer

Over

Met een glimmend groene sjerp om op een stoel staan en toegezongen worden is niet mijn allerlievelingste bezigheid op aarde, maar toch was het naast ongemakkelijk ook best leuk. In plaats van jarige voelde ik me de rest van de dag vooral verhuizer. Dat is nog beter.

De dozen waren al in het nieuwe huis voordat ook maar de helft van de verhuishulp was gearriveerd. Mensen liepen met kratten vol plantjes, die direct her en der werden neergezet. De stoelen vonden hun plek in een grote kring voor koffiedrinkers en taarteters. Ik was Pythagoras even vergeten toen ik beweerde dat het bed heus wel door het trapgat zou passen, maar met slechts minimale verfschade lukte het later alsnog. De kast die ik van ene Els heb overgenomen werd met hulp van zwager B (“je had ook gewoon een nieuwe kunnen kopen”) in elkaar gezet en is zelfs al voorzien van een rijtje jurkjes.

Ockels verhuizen is voor ons beiden een traumatische ervaring geweest. Na anderhalve dag woest en angstig in het reismandje hebben we het goedgemaakt: zondagnacht kwam hij ronkend naast mijn kussen liggen slapen. Misschien durft hij vandaag of morgen wel de trap af.

Iets meer dan een jaar na de eerste bezichtiging is het zover: we wonen er.

Hoewel het ongetwijfeld leuk is als je foto’s maakt van de verhuizing, ben ik dat in het geheel vergeten. Eén heb ik er – en die is bewogen. Dus hier een van vanmorgen, met mijn ontbijtje op tafel en het weerbericht op het journaal. Van het weekend leek het nog of er een verhuiswagen was ontploft. Later meer!

2014-10-28 06.48.00

Een huis

Het lijkt ineens op een huis. Op een plek waar je kunt wonen, als je er een bank en een bed neerzet. Op een plek waar een kat kan rondlopen en zich op een kleedje kan oprollen voor een middagdutje in de zon. Wat een vloer al niet kan doen.

Maar eerst die in de gang, want die is het aller aller aller gaafst.

Gang

P1040290
Het is maar goed dat we toch al zelden dronken thuiskomen, want dat is nu echt niet meer aan te raden…

Woonkamer

P1040297 P1040296

Vandaag heb ik de kozijnen aan de voorkant twee keer in de grondverf gezet. Omdat jullie vast niet allemaal oplettende kijkers zijn, wil ik hier even nadrukkelijk vermelden dat er twaalf (twaalf) randjes en richeltjes in het kozijn zitten. Per kant.
Nu alleen nog schuren en twee keer aflakken. En dan de kozijnen aan de achterkant nog…

P1040305
Twaalf. Tel zelf maar.

Boven

P1040300
De vloeren moeten nog worden afgelakt, en de deurposten houden we ook niet geel, maar bewoonbaar is het zeker. En mooi.

Volgende week zaterdag gaan we verhuizen!

Project wc

Al een eeuwigheid geleden vonden we bij de kringloop wat losse tegeltjes met een mooi patroon. Leuk, maar wat moeten we ermee? Lang voor we ons huis gevonden hadden, waren we al bezig met ‘project wc’: bij kringlopen en op rommelmarkten zoeken we tegeltjes (15×15) met een mooi patroon of rare print. Ze moeten vrijwel uniek zijn (niet meer dan drie keer dezelfde) en we betalen er maximaal twee euro voor. Oubollige spreuken komen er niet in, met uitzondering van één keer het concert des levens want dat is toch wel de klassieker aller klassiekers. En deze uitvoering was acceptabel. Toen de mozaiekwinkel alle showmodellen in de uitverkoop deed sloegen wij ook daar onze slag. Toch zijn de oude tegels mijn favorieten, vooral die met de duif. En natuurlijk alle Bea’s en Juliana’s, die perfect bij mijn mokkencollectie passen.

2014-07-17 18.18.25
dit is nog lang niet alles
2014-08-17 14.15.25
Bea, altijd goed.
2014-08-17 14.15.29
Dit is die met de duif. Prachtig, als je het mij vraagt.

Inmiddels is het bijna zover: we kunnen de wc gaan betegelen. De tegelzetter, die onze badkamer en hal van prachtige muren en vloeren voorziet, is het er niet mee eens. We zouden beter een mooie, nette, strakke, keurige wc kunnen maken – zo’n gekke, bonte collectie is maar zonde. Hij stelde zichzelf gerust met “je kan het er gelukkig altijd weer afhalen”. Maar wij zijn vastberaden, die collectie ligt niet voor niets al maanden in de woonkamer. De enige vraag is nog: wat moet er op de vloer? Dezelfde neutrale, grijze natuursteen als op het achterwandje, of de Escher-kubussen die ook in de gang komen…?

Eschertegels
deze (maar dan met zwart ipv donkergrijs, en het mediumgrijs wat donkerder)
P1040222
of deze

Weekend

Wakker worden van Ockels die naast mijn kussen staat te spinnen en ongeduldige kopjes geeft. Ons rustig nog eens omdraaien, uitrekken en daarna ontbijten in bed. Geen stukadoor of tegelzetter die graag voor acht uur wil beginnen, wij hadden gisteren een dag weekend.

Pas aan het begin van de middag waren we in het huis. Kalme, kleine klusjes deden we: een plafondrandje plamuren, de slaapkamer voorstrijken, de keukenverlichting installeren. Dat laatste kon omdat de keuken er is! Ook werd zaterdag de badkamervloer volgelegd met de Portugese tegels die al maanden in ons hoofd zaten. Op de vloer zijn ze nog mooier.

Keuken

P1040266
De achterwand moet nog geverfd, de cv-ketel nog afgetimmerd en de afzuigkap nog verder gemonteerd. Oh ja, en de vloer wordt nog gelegd en de loodgieter en elektricien moeten de boel nog aansluiten. Maar verder: KLAAR!
P1040229
Special thanks aan mijn neefje Wessel voor het in elkaar zetten van de bovenste rij keukenkastjes vorige week.

Badkamer

P1040270
Ik ben heel gelukkig – die vier keer impregneren voor en na het voegen doe ik met liefde.
P1040273
Close-up omdat het kan.

Gang

P1040269
Kraaldelen geschuurd en in de grondverf, de vloer gaat er dus nog uit. De voordeur kan ook wel een likje verf gebruiken, dat valt nu ineens extra op…
gang
Reminder: zo was het eerst. Zie ook die plaat multiplex die tegen de voordeur was getimmerd zodat je de panelen niet meer kon zien.

Plafond woonkamer

P1040258
Vrijdag hebben mijn lief en schoonvader het plafond in de woonkamer gewit.
P1040259
Pas als je het randje ziet valt op hoe hard dat nodig was!

Mooi

Gisteren, toen ik de vloeren boven voor de eerste keer aan het schuren was, werd er aangebeld. Het was meneer T., die ietwat zenuwachtig door het raampje van de voordeur keek. Hij had nog een wandcontactdoos van de slaapkamer en kwam die even brengen. Maar misschien was hij vooral nieuwsgierig. Het was best even lastig om zijn oude huis zo te zien, zei hij, we hadden zoveel overhoop gehaald. Maar hij vond het mooi. Ik ben het met hem eens.

Als meneer T. de afgelopen 45 jaar door de voordeur kwam, zag hij dit:

gang2

En nu dit (maar dan hopelijk scherp):

P1040256

Keuken

keuken

P1040230

P1040251
Ja, dat is een dubbele oven! Er komen nog laden, deurtjes en een werkblad. En het geheel wordt verder nog wel enigszins afgewerkt. Maar toch!!

Woonkamer

woonkamer2

P1040253
Hier komt nog een parketvloer, radiatorombouw en vaste kast. En ook doen we andere gordijnen (hopelijk sneller dan in ons huidige huis, waar na vier jaar nog steeds de paarse luxaflex van de vorige bewoonster hangen…)

Slaapkamer

P1040237
als je een vloer schuurt, wordt het een stoffige bende

Er doorheen

We zijn ruim drie weken vrijwel fulltime aan het klussen geweest. Even voor de goede orde: dat is meer dan 40 uur per week. Best wel veel meer. Eigenlijk deden we niet anders dan klussen, eten en slapen. En douchen om dat stof een beetje uit onze neus en oren te krijgen. En nadenken over wat we nog allemaal moeten doen en hoe we dat het best kunnen aanpakken.
Mensen die langskomen – of die ons van gepaste afstand bestuderen – vragen of het niet tegenvalt. Of we het nog volhouden. Of het niet verschrikkelijk is. Of we het nog zien zitten. Of we niet liever een nieuwbouwhuis hadden gekocht. Of we er geen spijt van hebben. Het is immers zo veel. Zo hard werken. Zo onoverzichtelijk. Zo vermoeiend. Zo oud. Zo slecht geïsoleerd. Zo nog-lang-niet een comfortabel huis om in te wonen.

Maar wat je bij ons huis moet doen is dit: er doorheen kijken. Zowel toen je naar de funda-foto’s keek als nu. Het is wel veel, en misschien niet al te overzichtelijk, maar in elke ruimte gebeurt haast elke dag wel wat. Ik zie dat we alles dat we niet mooi vonden hebben gesloopt en gestript, en dat het nu alweer is opgebouwd tot iets dat wél mooi (en geïsoleerd) is en ‘alleen nog’ hoeft te worden afgewerkt – maar mijn definitie van ‘afwerken’ is wellicht iets breder dan die van de meeste mensen.
Deze week zijn wij wat meer op ons ‘gewone werk’ waardoor in het huis ruimte is voor stukadoors en tegelzetters, die – eerlijk is eerlijk – een stuk efficiënter werken dan wijzelf. De slaapkamer is klaar voor de laatste fase, de badkamer vordert zeer gestaag en eind deze week gaan we een keuken bouwen. Volgende week staat het stuken van de woonkamer op de agenda, en een week later wordt daar een vloer gelegd. Als het aan ons ligt is het eind oktober niet alleen bewoonbaar, het is dan ook bewoond.

En dan nu: foto’s.

Badkamer

P1040188
eerst was ik al blij met het bad
P1040207
douche-muurtjes metselen is echt heel leuk – vooral als de betonblokken niet met de hand gezaagd hoeven worden
P1040220
de tegelzetter is aan het werk!

Atelier

P1040176
het plafond moest er deels uit – en daarna weer in
P1040213
regelwerk voor isolatie van de buitenmuur
nu is het een echte muur
hoppa stucstrijken maar - hij kan dat wel
hoppa stucstrijken maar – hij kan dat wel
dank u zeer, stukadorenbazen
dank u zeer, stukadorenbazen

Slaapkamer

bijna klaar, duidelijk
bijna klaar, duidelijk

En dit is dus alleen boven! Beneden wordt ook prachtig.

IMG-20140912-WA0001
mét spierballen gaat dit stukken sneller, beter en ook nog zonder klontjes – ik ben totaal ongeschikt voor stucwerk in de breedste zin des woords

Op heterdaad

Vanmorgen betrapte ik een onverlaat op heterdaad (ik zeg altijd maar zo: als je kunt rijmen, vooral doen). Het was jammer dat ik het pas doorhad toen hij (of zij?) alweer was verdwenen, geschrokken van het feit dat ik rustig naar de poort liep om te kijken of een klushulp had bedacht dat we daar óók nog mee aan de slag moesten. Toen ik de deur open had gemaakt (met een sleutel – diegene had hopelijk toch wel eerst ontdekt dat dat slopen ‘nodig’ was) was er niemand meer in het steegje. Maar er zaten heel wat planken los, en niet omdat de buurman er met zijn groenbak tegenaan was gebotst.
Welke malloot breekt de schutting van een klushuis af, terwijl je er volgens mijn lief net zo makkelijk overheen kan klimmen? Misschien omdat je dan zakken stuc-gips van 25 kilo niet over dat muurtje heen zou hoeven tillen? Of ging het om de gereedschappen? Had dan het ruitje van de voordeur ingetikt, want ze staan binnen en de sloten daar moeten nog vervangen worden – het is nu kinderlijk eenvoudig om binnen te komen. En hee, als je dan toch nadenkt over wat je doet, doe het dan bijvoorbeeld niet om kwart voor acht op maandagmorgen, als iedereen zijn afval aan de straat moet zetten en de klussers weer van start gaan. Maar blijf liever helemaal weg. Want ik wil me graag superveilig voelen in ons nieuwe huis.

P1040184
dat het oud en een beetje verrot is, betekent niet dat het ook gesloopt moet worden

Het leuke nieuws is: inmiddels zijn we in de opbouw-fase. Ik heb een deur – waar overheen was behangen – dichtgemetseld. Ook heb ik geleerd dat stuken echt moeilijk is, vooral als je het recht en glad wilt doen. De badkamer is voorzien van een bad, dus eigenlijk al bijna klaar. Op wat laatste vierkante centimeters na zijn alle behangresten verwijderd, en de plafonds zijn extra goed vastgeschroefd dus kunnen ook gestukadoord worden. Het muurtje in het atelier is verder doorgebroken, de schuifdeur in de slaapkamer is dichtgeplamuurd en met een beetje geluk kunnen we eind deze week al in het nieuwe huis naar de wc. Op het prioriteitenlijstje is alleen wat hoger komen te staan: nieuwe sloten, en de verrotte delen van de schutting repareren.

P1040174
het heet niet voor niets een bad-kamer
P1040188
later doen we er gewoon water in, met sop en bubbels. Dit is wel handig om stuc-stof van je hoofd en armen te wassen. En het moet voor het gewicht en iets technisch. Aangezien Herman het zegt, doen we het.
P1040185
wajoo – ook nog een ketel! Een wárm bad kan straks dus ook!
P1040164
Netjes stuken wil mij nog niet luken