Van triathlon

Tri toch maar nie

Ik ging dus even een tijdje niet voetballen omdat het zomerstop was, en ook omdat ik ging trainen voor de triathlon. Zwemmen, fietsen, wisselen – elke training was leuk en ik keek uit naar 29 augustus. Maar in plaats van die dag mijn eerste 1/8e triathlon te doen, zit ik dan in Zürich. Ik had al besloten me af te melden, voor de andere plannen werden gemaakt. Niet omdat ik niet durfde, of niet wilde, maar omdat het me werd afgeraden. Zwemmen is prima, hardlopen kan wel, maar racefietsen en voetballen kan beter even niet.

Als alternatief ben ik zaterdagochtend naar zwangerschaps-bootcamp gegaan. De hele zondag had ik nog er nog plezier van, en ook gisteren was de spierpijn niet helemaal verdwenen. Vanavond weer!

 

Wisselen

Die triathlon dus. Dan moet je eerst zwemmen – dat heb ik inmiddels geleerd, en je eindigt met lopen – dat kon ik al heel behoorlijk. Daartussenin zit fietsen, en dat moet het verst want je gaat daar het hardst. Niet op je stationsbarrel met fietstassen en zonder versnellingen. Racefietsen, dat is heel wat anders dan ‘op een gewone’. Gelukkig heb ik vrienden met fietsen, helmen en dezelfde schoenmaat. Want er zitten ook nog klikpedalen op. Pedalen waar je je schoenen in vastklikt, zodat je de trappers niet alleen omlaag duwt, maar ook omhoog trekt. Daar ga je nog harder van. Nog enger. Lees meer

Zwemles

Het is zomer. Dat is op zich leuk, maar heeft ook één immens groot nadeel: het is warm als ik ga rennen. En ik hou niet van warm als ik ga rennen. Ik ben immers een winterloper. Zondag liep ik, samen met de buurvrouw, de letterenloop. Daar liep ik een wonderbaarlijk acceptabele tijd, en een zonnesteek op (ter info: ik pas hier een zeugma toe, een stijlfiguur voor gevorderden).

Wat ik in de zomer wel graag doe is: zwemmen. Dat kan ik matig. Hoewel ik met mijn C-diploma de hoogst gekwalificeerde zwemmer in ons gezin was, kan ik tegenwoordig nog ongeveer twee baantjes borstcrawl voor ik aan de beademing moet (een herstel-baantje schoolslag werkt ook). Op mijn werk hebben we een buitenbad waar ik heel wat zomerse lunchpauzes baantjes trek. Vorig jaar raakte ik in gesprek met een mevrouw die het goed bedoelde toen ze zei: “het is helemaal niet erg dat je techniek zo slecht is, dan is het eigenlijk nog beter voor je conditie”. Lees meer