Van tuin

Inmaken

Wat ik elk jaar fout doe: inschatten hoe groot plantjes worden. Keer op keer zaai ik tomaten te dicht bij elkaar, denk ik dat het wel mee zal vallen, en weiger ze vervolgens uit te dunnen. Elke keer weer staat er meer dan één courgetteplant op een vierkante meter, het rijtje prei ziet er nog altijd treurig uit (vast omdat ze half onder de rabarber staan) en ook dit jaar wordt het niks met de meiraapjes omdat die arme knolletjes geen zonnestraaltje kunnen opvangen – de pompoenbladeren zijn er heftig overheen gewoekerd.

Desondanks levert het toch wel aardig wat op, zoals een monstercourgette. En duizend tomaatjes die nu nog allemaal groen zijn maar hopelijk snel rijpen. Met nog een restje komkommer en een halve wortel leek het me een goed moment om eens wat groente in te maken. Onderstaand recept was genoeg voor vier potjes van ongeveer 250 ml per stuk. Tip: beter meerdere kleine potjes dan één grote. Ten eerste kun je dan variëren met wat je in de verschillende potjes stopt. Ten tweede kun je dan potjes weggeven want zelf-ingemaakte groente is een topcadeautje (ok vast niet voor iedereen). Ten derde weet ik (nog) niet hoe lang een potje eenmaal geopend nog houdbaar is, en kleine zijn sneller leeg = kleiner bederfrisico. Ten vierde heb je dan als je een slechte combinatie hebt gemaakt niet alles verpest en is de rest hopelijk wel lekker.

Lijkt me overtuigend genoeg. Lees meer

Op schema

Om aan het eind van het jaar daadwerkelijk te kunnen kijken of ik me aan mijn voornemens heb gehouden en mijn doelen heb behaald, plaatste ik op 1 januari mijn lijstje goede voornemens.

We zitten inmiddels op de helft, een mooi moment om te kijken of ik wel op schema lig.

Behaald:
  • Een grotemensenhuis kopen: YEAH! Op 1 september krijgen we de sleutel!!
  • Zelf loempia’s maken: op 4 januari al gedaan, een succes.
    Wel wil ik ook nog springrolls maken van rijstpapier.
  • Een echte halve marathon lopen: op 27 april in Enschede volbracht (in 2.03.34)
Op schema: 
  • Minimaal 520 kilometer rennen: inmiddels staat de teller op 351.3
Ongeveer op schema:
  • Drie artikelen schrijven: het zijn er nu wel anderhalf-bijna-twee, maar de tijd vliegt…
  • Minstens vier soorten brood bakken: kwarkbroodjes, bananenbrood en ‘saai bruin brood’, maar dit kan veel beter.
Niet mee bezig: 
  • Accepteren dat ik 30 word. Als je daar niet mee bezig bent, gaat het misschien wel vanzelf?
Dit kan pas na 1 september, want nieuw huis:
  • Een kippenhok timmeren: dat wordt waarschijnlijk pas volgend voorjaar.
  • Op tijd boerenkool planten: moet lukken! 

Al met al geen slechte score.

Onder voorbehoud – en zelfs dat nog niet – maar toch

Op vrijdag 11 oktober 2013 gingen wij een huis bezichtigen. Toen begon de eerste wachttijd: de vraagprijs was veel te hoog voor mijn inkomen, en mijn lief zou pas in 2014 genoeg zelfstandige jaarcijfers hebben. Half december stond het nog steeds te koop! Op maandag 23 december gingen we met de aankoopmakelaar kijken, in januari deden we ons eerste bod. De verkoper viel achterover van schrik, weigerde zoveel van zijn vraagprijs af te halen, en wij bleven teleurgesteld achter.

Zeven volgende huizenbezichtigingen verder wisten we echt heel zeker: we willen dat ene huis. Met een onafhankelijke taxateur namen we eind april nog eens een kijkje, en gewapend met nieuwe feiten ging de aankoopmakelaar aan de slag. Die ellendige tijd tussen heel wat telefoontjes heen en weer heeft me een maagzweer en hartkwaal opgeleverd, maar ook…. een huis!!!

Dat wil zeggen: we hebben een mondelinge, telefonische overeenkomst met twee makelaars ertussen. De afspraak voor het tekenen van het voorlopig koopcontract moet nog worden gemaakt, de hypotheek is nog niet rond en de bouwkundige keuring zou eventueel nog roet in het eten kunnen gooien. En daarna ga ik nog drie officiële bedenktijd-dagen zitten nagelbijten in de grote vrees dat de verkoper er ineens toch niet van af wil. Maar inmiddels geloof ik het al wel een beetje: vanaf 1 september gaan wij ons helemaal de pleuris klussen.

En dat geeft ons ruim drie maanden om te bedenken wat we allemaal moeten aanpakken (makkelijk: alles) en wat we ervan willen maken (ook makkelijk: iets heel moois). Hier vast mijn artist impression van de tuin. Nou ja, eigenlijk heb ik er alleen kippen in gephotoshopt. Daar rechts komt een moestuin, en links waarschijnlijk ook. En ergens een kippenren zodat Ockels onze gevederde vriendinnen niet opeet.

dit gaat echt heel leuk worden

Een tuintje op het dak

De achtertuin van mijn moeder is inmiddels zo goed als helemaal betegeld. Vroeger was er een stuk aarde dat we vooral gebruikten om dode huisdieren te begraven. Moeders zette er nog wel eens een bak violen uit het tuincentrum in, maar verder was het een treurig stukje grond. Tot ik er een moestuintje van mocht maken! Ik weet nog dat ik veel te ongeduldig was, en dus keer op keer worteltjes van nog geen centimeter kon opeten (dat ze niet doorgroeien als je ze weer terugstopt heb ik destijds proefondervindelijk ontdekt). Pas toen ik de aardappels wilde uitgraven bedacht ik me dat ik die tussen de ratten-, hamster- en cavialijkjes vandaan zou moeten wroeten. Dat beteugelde mijn enthousiasme enigszins.

Maar die magie van kleine zaadjes! Die in een beetje aarde, met wat water en zon, na verloop van tijd zomaar uitgroeien tot planten waar je talloze tomaten en courgettes van kunt eten, die peulen krijgen waar je de lekkerste doperwtjes uit kunt halen en die, als je maar lang genoeg wacht (altijd langer dan je denkt) een hele wortel blijken te hebben gemaakt onder de grond.
Helaas beschik ik nog niet over een huis-met-tuin, maar op een dakterras is ook heel wat te verbouwen. Vorig jaar heb ik mij wat meer verdiept in het ‘square foot gardening’ en naast de serie losse bakken en potten een bak getimmerd waar ik twaalf vakken van 30×30 centimeter heb om mijn eigen groente te verbouwen.

2013 – in mei
2013 – in juni!

Vorig jaar zomer had ik:

  • doperwten: doppen en meteen opeten, heerlijk!
  • kerstomaatjes: fantastisch, elke dag een bakje
  • bietjes: niet zo goed gelukt, smaakten erg waterig.
  • rode peper: te laat geplant, een stuk of drie mini-pepertjes
  • courgette: een fenomenaal succes, wegens overproductie meerdere collega’s blij mee gemaakt
  • worteltjes: in de traditionele val getrapt, veel te vroeg geoogst (wel heel lekker)
  • oost-indische kers: woekerde zeer heftig, snel uitgedund, lekkere bloemen en ook nog mooi.

Daarnaast kweekte ik een paar kroppen sla en andijvie op van plantjes die ik op de markt kocht.

Voor het zaaien van boerenkool was ik te laat, en de marktman betwijfelde in september of het met de laatste stekjes die hij nog had nog wat zou worden. Het heeft lang geduurd, maar mijn boerenkooltjes zijn inmiddels groot genoeg om te oogsten!

Dat moet ook wel, want over een paar weken gaat de zomerserie de grond in. Onze vensterbank staat momenteel vol met kweekbakken: tomaten, doperwten, paprika, courgettes, aubergines (!), knolselderij (!). Daarnaast nog potjes munt, basilicum en koriander. Wortels zaai ik direct in de tuin. Ik kan niet wachten!