Pareltjes

Ik volg best veel mensen op Instagram, zonder dat ik precies weet waarom. Maar het leuke daaraan is dat ik soms dingen voorbij zie komen waarvan ik niet kon bedenken dat het echt zou bestaan. Zo plaatste laatst iemand een foto van een paar parel-oorbellen. Wie mij kent weet: parels, dat is niet echt mijn ding. Maar dit waren geen gewone. Dit was een hashtag-moedermelksieraad. Een WÀT?!?!

Het andere leuke aan instagram is dat je dan op die hashtag kunt klikken, en kunt zien dat het echt waar is: mensen sturen een beetje afgekolfde melk naar iemand anders, die dat dat op een of andere manier verwerkt waardoor het op een soort parel lijkt, en in een sieraad kan worden gestopt. Juist ja.

Maar wat pas echt pareltjes zijn: de zinnen op een website van iemand die die dingen maakt. Bijvoorbeeld deze:

De periode na de geboorte van een baby is de meest intense en bijzondere periode in het leven van een moeder. Sommige moeders kiezen voor het geven van borstvoeding (ofwel mama’s goud) aan haar baby. En of deze borstvoeding periode nou lang of kort mag duren, het is in ieder geval een zéér bijzondere en liefdevolle ervaring tussen moeder en kind.

Ik geef inmiddels niet-meer-volledig borstvoeding aan baby#2, en moet toegeven dat ik daar best over te spreken ben, maar ik heb nog nooit gezegd “ha schatje! hier komt weer een liefdevolle lading mama’s goud!”.

En je kan dat dus voor eeuwig vastleggen in oorbellen, een ring, of ander sieraad. En dat niet alleen, je kan er ook nog toevoegingen bij stoppen. Van glitters en kleurstof, tot bladgoud, haarlokken en zelfs gecapsuleerde placenta. Die laatste twee zijn, net als moedermelk, ook DNA, en je wist het misschien niet, maar:

“DNA heeft een eigen karakter, dit is bij elk sieraad anders, door de toevoegingen van de middelen om te conserveren en te verharden behoort het zo te zijn dat elk DNA hier anders op reageert, dit geldt ook wanneer er toevoegingen zoals parelmoer, bladzilver, bladgoud, glitters of haarlok worden toegevoegd. (…) Dit omdat alles met de hand wordt vervaardigd en DNA een eigen karakter heeft en alle toevoegingen ook een eigen weg kunnen gaan.” (het staat hier, echt waar mensen).

Als je een haarlok wilt gebruiken (dat mag ook zonder melk, maar blijkbaar alleenIndien een moeder (met welke reden dan ook) niet in staat is geweest om moedermelk te geven aan haar kind“) kan dat ook. “Ik zeg altijd dat de uiteindelijke vorm en structuur van het haarlokje het karakter spiegelt van de persoon achter het haarlokje. (…) houdt er dan wel rekening mee dat deze haartjes soms wat meer kunnen gaan “zwerven” wanneer het heel weinig haar is, persoonlijk vind ik dat wel mooi in een sieraad, zeker omdat het karakter van de ziel tot uiting komt in het lokje verwerkt in het sieraad.

Ik zeg altijd dat de uiteindelijke vorm en structuur van teksten het karakter spiegelt van de persoon achter de tekst. Mijn conclusie voor mevrouw SoLilly:  nog zweveriger dan een haarlok in een moedermelkparel.

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *