Sticky Toffee Coffee Cake

Oohhh alleen de naam al! Het begint met sticky, wat niks anders kan inhouden dan lekker plakkerige zoetigheid. Toffee, hela, nóg meer zoete plakkerigheid – of misschien hoort het bij elkaar. Coffee spreekt voor zich, al is het eerder een subtiel ‘bittertje’ (zo zegt Robert Kranenborg het ook altijd) dan een nadrukkelijke koffiesmaak. En cake omdat het een taart is in het Engels. Voor het ‘krokantje’ (Robert, opnieuw) gooi ik er nog wat wal-, para- en pecannoten door, al blijven ze niet supercrispy, ze zijn wel erg lekker. Net als de rest van deze taart dus. En er gaan dadels in dus eigenlijk is het heel verantwoord want dadels zijn fruit.

2014-10-22 11.04.05

Wat heb je nodig?

Voor de taart

  • 250 ml water
  • 250 gram dadels
  • 125 gram boter (op kamertemperatuur)
  • 225 gram basterdsuiker
  • 4 eieren
  • 225 gram bloem
  • 2 zakjes oplos-espresso (van die campingkoffie)
  • 1 zakje bakpoeder
  • pecannoten, walnoten, paranoten – leef je uit

Voor de karamelsaus

  • 250 ml slagroom
  • 60 gram boter
  • 225 gram basterdsuiker
  • flink wat (zee)zout
  • heel veel geduld (laat het me svp weten als je een winkel vindt die dit verkoopt)

Wat moet je doen?

Hak de dadels in kleine stukjes en doe ze in een kom. Giet hier 250 ml kokend water overheen en laat het een tijdje staan – liefst minimaal een half uur, maar als je erg ongeduldig bent kun je ze ook even koken in plaats van weken, dat gaat sneller (dat geduld heb je later alsnog nodig trouwens).

Zet intussen de oven vast op 175 graden zodat ‘ie kan voorverwarmen. Mix de boter met de suiker tot een smeuïg goedje en voeg daarna (een voor een) de eieren toe. Doe dan de bloem erbij en een snuf zout – in recepten zeggen ze altijd dat je moet zeven en daarna niet meer moet mixen en dat heb ik geprobeerd maar ik weet niet of het nu echt een wereld van verschil maakt, dus kijk maar wat je handig vindt.

Doe nu het bakpoeder en de oploskoffie bij het dadelprutje. Als het goed is, is het een soort klonterige, kleverige smurrie. Roer even goed door, kieper dat dan allemaal bij de rest van het beslag en meng de hele bende goed door elkaar. Voeg nu ook de noten toe. Vet een springvorm in (dit mag ook eerder, maar ik kom daar altijd rond dit moment in het bakproces achter) en vul deze met het beslag. Zet in het midden van de oven en bak voor ongeveer een uur.

Nu heb je een half uur om de afwas te doen, en dan kun je beginnen met de karamelsaus. Doe alle ingrediënten in een pan (hoe dikker de bodem, hoe kleiner de kans op aanbranden) en breng aan de kook. Blijf Een Half Uur Lang regelmatig roeren – hier heb je dat geduld dus voor nodig. Je kunt intussen wel bijvoorbeeld een boek lezen, maar niet iets dat zo spannend is dat je er niet minimaal elke drie minuten aan denkt te roeren. De saus is klaar als hij lekker dik en stroperig is, en eigenlijk moet hij dan waarschijnlijk nog heel even omdat je wel klaar bent met dat geroer maar heus, hij wordt beter als je de tijd neemt.

Vergeet ook niet af en toe in de oven te koekeloeren en na ongeveer een uurtje te checken of de taart gaar is. De welbekende truc met de satéprikker werkt hier ook prima: komt ‘ie er droog uit, dan is de taart klaar. Zit ‘ie volgeplakt met nog nattig deeg, dan moet je echt nog even wachten.
Als de taart klaar is haal je ‘m uit de oven, laat even afkoelen en giet de karamelsaus eroverheen. Als je in een decoratieve bui bent kun je er ook nog een leuk nootjes-patroon op leggen. En als je nog wat geduld over hebt: hij is nóg lekkerder als je de karamelsaus genoeg tijd geeft om flink in de taart te trekken. Maar daarvoor heb je naast geduld ook heel veel zelfbeheersing nodig….

(Hoera! Dit was het laatste recept uit de oude oven in de oude keuken !)

Gebaseerd op het recept van Yvette van Boven in het Volkskrant Magazine van een tijdje geleden (ik heb het uitgescheurd en er staat geen datum op…).

4 reacties

  1. Olga zegt:

    Sinds de kant-en-klare-sticky-toffee-puding-uit-de-supermarkt-in-Edinburgh wil ik MEER! Ik ben meer een taarteter dan een taartbakker, maar misschien waag ik me er wel aan op een dag.. :)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *