Gelabeld klusupdate

Klussen, voor & na: de badkamer

badkamer voor na

Vorige week liet ik zien hoe we de gang hebben getransformeerd, deze week: de badkamer.

Voor

badkamer badkamer2

In de tekst op funda stond dat de badkamer “een dubbele wastafel” had. Meestal is dat dan één of ander fancy designmeubel, met twee wasbakken naast elkaar, of één grote met twee kraantjes bijvoorbeeld. Het nut van een dubbele wastafel is me overigens nog altijd niet helemaal duidelijk, wij hebben er bijvoorbeeld geen problemen mee in dezelfde wasbak onze tandpasta uit te spugen. En aangezien de man hier altijd heel wat later zijn bed uit komt dan ik, en zijn baard maar eens in de zoveel tijd bijwerkt, is het hier nooit file voor de wasbak. Wellicht is dat anders als we zes kinderen zouden hebben, maar in dat geval kunnen we beter verhuizen want dan zouden ze in drie stapelbedden op één klein kamertje moeten slapen. Lees meer

Klussen, voor & na: de gang

Elke keer als Olga een klus-update op teamconfetti.nl plaatst, denk ik “ooooh ja, dat was ik ook van plan!”.
En vervolgens komt het er steeds niet van. Tot vandaag!

Hoewel men altijd zegt ‘een eigen huis is nooit af’, zijn sommige delen van ons huis wel een stuk meer af dan andere. De gang beneden bijvoorbeeld, is al zo goed als klaar. Okee, de deuren moeten allemaal nog worden geschuurd, gegrond en afgelakt, maar verder ziet het er wel ongeveer uit zoals we voor ogen hadden. Kiek moar.

Voor

gang2 gang Lees meer

Over

Met een glimmend groene sjerp om op een stoel staan en toegezongen worden is niet mijn allerlievelingste bezigheid op aarde, maar toch was het naast ongemakkelijk ook best leuk. In plaats van jarige voelde ik me de rest van de dag vooral verhuizer. Dat is nog beter.

De dozen waren al in het nieuwe huis voordat ook maar de helft van de verhuishulp was gearriveerd. Mensen liepen met kratten vol plantjes, die direct her en der werden neergezet. De stoelen vonden hun plek in een grote kring voor koffiedrinkers en taarteters. Ik was Pythagoras even vergeten toen ik beweerde dat het bed heus wel door het trapgat zou passen, maar met slechts minimale verfschade lukte het later alsnog. De kast die ik van ene Els heb overgenomen werd met hulp van zwager B (“je had ook gewoon een nieuwe kunnen kopen”) in elkaar gezet en is zelfs al voorzien van een rijtje jurkjes.

Ockels verhuizen is voor ons beiden een traumatische ervaring geweest. Na anderhalve dag woest en angstig in het reismandje hebben we het goedgemaakt: zondagnacht kwam hij ronkend naast mijn kussen liggen slapen. Misschien durft hij vandaag of morgen wel de trap af.

Iets meer dan een jaar na de eerste bezichtiging is het zover: we wonen er.

Hoewel het ongetwijfeld leuk is als je foto’s maakt van de verhuizing, ben ik dat in het geheel vergeten. Eén heb ik er – en die is bewogen. Dus hier een van vanmorgen, met mijn ontbijtje op tafel en het weerbericht op het journaal. Van het weekend leek het nog of er een verhuiswagen was ontploft. Later meer!

2014-10-28 06.48.00

Een huis

Het lijkt ineens op een huis. Op een plek waar je kunt wonen, als je er een bank en een bed neerzet. Op een plek waar een kat kan rondlopen en zich op een kleedje kan oprollen voor een middagdutje in de zon. Wat een vloer al niet kan doen.

Maar eerst die in de gang, want die is het aller aller aller gaafst.

Gang

P1040290
Het is maar goed dat we toch al zelden dronken thuiskomen, want dat is nu echt niet meer aan te raden…

Woonkamer

P1040297 P1040296

Vandaag heb ik de kozijnen aan de voorkant twee keer in de grondverf gezet. Omdat jullie vast niet allemaal oplettende kijkers zijn, wil ik hier even nadrukkelijk vermelden dat er twaalf (twaalf) randjes en richeltjes in het kozijn zitten. Per kant.
Nu alleen nog schuren en twee keer aflakken. En dan de kozijnen aan de achterkant nog…

P1040305
Twaalf. Tel zelf maar.

Boven

P1040300
De vloeren moeten nog worden afgelakt, en de deurposten houden we ook niet geel, maar bewoonbaar is het zeker. En mooi.

Volgende week zaterdag gaan we verhuizen!

Weekend

Wakker worden van Ockels die naast mijn kussen staat te spinnen en ongeduldige kopjes geeft. Ons rustig nog eens omdraaien, uitrekken en daarna ontbijten in bed. Geen stukadoor of tegelzetter die graag voor acht uur wil beginnen, wij hadden gisteren een dag weekend.

Pas aan het begin van de middag waren we in het huis. Kalme, kleine klusjes deden we: een plafondrandje plamuren, de slaapkamer voorstrijken, de keukenverlichting installeren. Dat laatste kon omdat de keuken er is! Ook werd zaterdag de badkamervloer volgelegd met de Portugese tegels die al maanden in ons hoofd zaten. Op de vloer zijn ze nog mooier.

Keuken

P1040266
De achterwand moet nog geverfd, de cv-ketel nog afgetimmerd en de afzuigkap nog verder gemonteerd. Oh ja, en de vloer wordt nog gelegd en de loodgieter en elektricien moeten de boel nog aansluiten. Maar verder: KLAAR!
P1040229
Special thanks aan mijn neefje Wessel voor het in elkaar zetten van de bovenste rij keukenkastjes vorige week.

Badkamer

P1040270
Ik ben heel gelukkig – die vier keer impregneren voor en na het voegen doe ik met liefde.
P1040273
Close-up omdat het kan.

Gang

P1040269
Kraaldelen geschuurd en in de grondverf, de vloer gaat er dus nog uit. De voordeur kan ook wel een likje verf gebruiken, dat valt nu ineens extra op…
gang
Reminder: zo was het eerst. Zie ook die plaat multiplex die tegen de voordeur was getimmerd zodat je de panelen niet meer kon zien.

Plafond woonkamer

P1040258
Vrijdag hebben mijn lief en schoonvader het plafond in de woonkamer gewit.
P1040259
Pas als je het randje ziet valt op hoe hard dat nodig was!

Mooi

Gisteren, toen ik de vloeren boven voor de eerste keer aan het schuren was, werd er aangebeld. Het was meneer T., die ietwat zenuwachtig door het raampje van de voordeur keek. Hij had nog een wandcontactdoos van de slaapkamer en kwam die even brengen. Maar misschien was hij vooral nieuwsgierig. Het was best even lastig om zijn oude huis zo te zien, zei hij, we hadden zoveel overhoop gehaald. Maar hij vond het mooi. Ik ben het met hem eens.

Als meneer T. de afgelopen 45 jaar door de voordeur kwam, zag hij dit:

gang2

En nu dit (maar dan hopelijk scherp):

P1040256

Keuken

keuken

P1040230

P1040251
Ja, dat is een dubbele oven! Er komen nog laden, deurtjes en een werkblad. En het geheel wordt verder nog wel enigszins afgewerkt. Maar toch!!

Woonkamer

woonkamer2

P1040253
Hier komt nog een parketvloer, radiatorombouw en vaste kast. En ook doen we andere gordijnen (hopelijk sneller dan in ons huidige huis, waar na vier jaar nog steeds de paarse luxaflex van de vorige bewoonster hangen…)

Slaapkamer

P1040237
als je een vloer schuurt, wordt het een stoffige bende

Er doorheen

We zijn ruim drie weken vrijwel fulltime aan het klussen geweest. Even voor de goede orde: dat is meer dan 40 uur per week. Best wel veel meer. Eigenlijk deden we niet anders dan klussen, eten en slapen. En douchen om dat stof een beetje uit onze neus en oren te krijgen. En nadenken over wat we nog allemaal moeten doen en hoe we dat het best kunnen aanpakken.
Mensen die langskomen – of die ons van gepaste afstand bestuderen – vragen of het niet tegenvalt. Of we het nog volhouden. Of het niet verschrikkelijk is. Of we het nog zien zitten. Of we niet liever een nieuwbouwhuis hadden gekocht. Of we er geen spijt van hebben. Het is immers zo veel. Zo hard werken. Zo onoverzichtelijk. Zo vermoeiend. Zo oud. Zo slecht geïsoleerd. Zo nog-lang-niet een comfortabel huis om in te wonen.

Maar wat je bij ons huis moet doen is dit: er doorheen kijken. Zowel toen je naar de funda-foto’s keek als nu. Het is wel veel, en misschien niet al te overzichtelijk, maar in elke ruimte gebeurt haast elke dag wel wat. Ik zie dat we alles dat we niet mooi vonden hebben gesloopt en gestript, en dat het nu alweer is opgebouwd tot iets dat wél mooi (en geïsoleerd) is en ‘alleen nog’ hoeft te worden afgewerkt – maar mijn definitie van ‘afwerken’ is wellicht iets breder dan die van de meeste mensen.
Deze week zijn wij wat meer op ons ‘gewone werk’ waardoor in het huis ruimte is voor stukadoors en tegelzetters, die – eerlijk is eerlijk – een stuk efficiënter werken dan wijzelf. De slaapkamer is klaar voor de laatste fase, de badkamer vordert zeer gestaag en eind deze week gaan we een keuken bouwen. Volgende week staat het stuken van de woonkamer op de agenda, en een week later wordt daar een vloer gelegd. Als het aan ons ligt is het eind oktober niet alleen bewoonbaar, het is dan ook bewoond.

En dan nu: foto’s.

Badkamer

P1040188
eerst was ik al blij met het bad
P1040207
douche-muurtjes metselen is echt heel leuk – vooral als de betonblokken niet met de hand gezaagd hoeven worden
P1040220
de tegelzetter is aan het werk!

Atelier

P1040176
het plafond moest er deels uit – en daarna weer in
P1040213
regelwerk voor isolatie van de buitenmuur
nu is het een echte muur
hoppa stucstrijken maar - hij kan dat wel
hoppa stucstrijken maar – hij kan dat wel
dank u zeer, stukadorenbazen
dank u zeer, stukadorenbazen

Slaapkamer

bijna klaar, duidelijk
bijna klaar, duidelijk

En dit is dus alleen boven! Beneden wordt ook prachtig.

IMG-20140912-WA0001
mét spierballen gaat dit stukken sneller, beter en ook nog zonder klontjes – ik ben totaal ongeschikt voor stucwerk in de breedste zin des woords

Op heterdaad

Vanmorgen betrapte ik een onverlaat op heterdaad (ik zeg altijd maar zo: als je kunt rijmen, vooral doen). Het was jammer dat ik het pas doorhad toen hij (of zij?) alweer was verdwenen, geschrokken van het feit dat ik rustig naar de poort liep om te kijken of een klushulp had bedacht dat we daar óók nog mee aan de slag moesten. Toen ik de deur open had gemaakt (met een sleutel – diegene had hopelijk toch wel eerst ontdekt dat dat slopen ‘nodig’ was) was er niemand meer in het steegje. Maar er zaten heel wat planken los, en niet omdat de buurman er met zijn groenbak tegenaan was gebotst.
Welke malloot breekt de schutting van een klushuis af, terwijl je er volgens mijn lief net zo makkelijk overheen kan klimmen? Misschien omdat je dan zakken stuc-gips van 25 kilo niet over dat muurtje heen zou hoeven tillen? Of ging het om de gereedschappen? Had dan het ruitje van de voordeur ingetikt, want ze staan binnen en de sloten daar moeten nog vervangen worden – het is nu kinderlijk eenvoudig om binnen te komen. En hee, als je dan toch nadenkt over wat je doet, doe het dan bijvoorbeeld niet om kwart voor acht op maandagmorgen, als iedereen zijn afval aan de straat moet zetten en de klussers weer van start gaan. Maar blijf liever helemaal weg. Want ik wil me graag superveilig voelen in ons nieuwe huis.

P1040184
dat het oud en een beetje verrot is, betekent niet dat het ook gesloopt moet worden

Het leuke nieuws is: inmiddels zijn we in de opbouw-fase. Ik heb een deur – waar overheen was behangen – dichtgemetseld. Ook heb ik geleerd dat stuken echt moeilijk is, vooral als je het recht en glad wilt doen. De badkamer is voorzien van een bad, dus eigenlijk al bijna klaar. Op wat laatste vierkante centimeters na zijn alle behangresten verwijderd, en de plafonds zijn extra goed vastgeschroefd dus kunnen ook gestukadoord worden. Het muurtje in het atelier is verder doorgebroken, de schuifdeur in de slaapkamer is dichtgeplamuurd en met een beetje geluk kunnen we eind deze week al in het nieuwe huis naar de wc. Op het prioriteitenlijstje is alleen wat hoger komen te staan: nieuwe sloten, en de verrotte delen van de schutting repareren.

P1040174
het heet niet voor niets een bad-kamer
P1040188
later doen we er gewoon water in, met sop en bubbels. Dit is wel handig om stuc-stof van je hoofd en armen te wassen. En het moet voor het gewicht en iets technisch. Aangezien Herman het zegt, doen we het.
P1040185
wajoo – ook nog een ketel! Een wárm bad kan straks dus ook!
P1040164
Netjes stuken wil mij nog niet luken

 

Wat je niet ziet

Het Kinderen voor Kinderen-koor zong het al in 1987:

Wat je niet ziet, bestaat niet
Wat je niet ziet, ontgaat je helemaal 

Nu wil ik niet direct beweren dat ik het met dat eerste eens ben. Er bestaat immers genoeg dat ik niet kan zien, maar waarvan ik toch met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid aanneem dat het er wel is. Van vitaminen tot de planeet Saturnus, om maar wat te noemen. Maar dat wat je niet ziet je ontgaat, daar zit wel degelijk wat in. Op dit moment ontgaat het ons volstrekt niet dat ons hele huis is gestript tot op de baksteen. Maar straks ziet niemand daar meer wat van. Die rechte muur is dan gewoon een rechte muur, en niet meer die muur waar mijn geliefde en de buurman anderhalve dag vloekend en tierend een isolatiewand tegenaan hebben geplaatst. Die badkamer wordt ongetwijfeld prachtig, maar dat zwager B een hele ochtend nodig had om dat gat voor de drain te bikken is nergens meer uit af te leiden. De keuken is over een paar weken een ontzettend fijne plek, maar dat mijn zusje er met zorg alle tegellijmresten heeft weggebeiteld is niet te zien.

Hierbij daarom een extra nadrukkelijke HULDE aan al die mensen die ons helpen met alles dat later onzichtbaar zal blijven, maar waar we echt niet zonder kunnen. Hoewel we het niet meer kunnen zien, weten wij het heus. En we waarderen het als een malle.

P1040085
de laatste! (nu alleen boven nog een muurtje…)
P1040120
behang afschrobben is een serieuze aangelegenheid
P1040098
(deze foto wil met geen mogelijkheid rechtop, maar in het echt is het ook een dwarse jongen)
P1040108
staat ‘r goed, of niet dan?!

Klusconstateringen

Na een dag of vier volop klussen – of eigenlijk: slopen – ben ik weer wat wijsheid rijker.

Van slopen krijg ik honger als een bouwvakker, maar kom ik niet aan eten toe omdat er steeds wel een klusje ‘nog even’ afgemaakt kan worden. Krijg ik inzicht in ons hele huis, van de kruipkelder tot de balken onder het dak. Krijg ik spierpijn op de gekste plekken, en blaren op de meest logische. Blauwe plekken, schrammen en verkrampte handen. En grijze snotjes.

Maar bovenal krijgen we straks een heel, heel, heel erg mooi huis. Ik ben nu al dolgelukkig.

P1040019
wij nemen ‘een open keuken’ erg letterlijk
P1040058
grapje, hij is alweer dicht
P1040067
kijk toch hoe gezellig!
2014-09-01 16.40.41
zo was het eerst

 

P1040040
ook de badkamer kan beter
P1040049
al flink opgeknapt, zoals je ziet
P1040072
dit komt er allemaal in

 

P1040045
gehoorbeschermers zijn mijn favoriete accessoire
P1040056
dit zijn heel veel zware dingen die aan het eind van de dag nog naar binnen gedragen moesten worden
P1040076
kale trap – met dank aan Mariët en Willy
P1040068
kale gang, met dank aan mijzelf en de Kango